Tár(2022)
Πρώτη προβολή: 09-02-2023
Βασίλης Σπανός
Μια ταινία απαραίτητη για τη σημερινή εποχή, τόσο ως προς το περιεχόμενό, όσο και ως προς την στόφα της αυτή καθαυτή, ένα ανατριχιαστικό πορτρέτο αποδόμησης που διενεργεί ουσιαστική μελέτη, πάνω σε ζητήματα που δεν μπορούν να απαντηθούν μονολεκτικά ή απόλυτα.
Βαγγέλης Βίτσικας
Μπορείς να ψέξεις, ενδεχομένως, το «Tar» για την αυταρέσκεια που διακρίνει την κάθε του στιγμή. Είναι, όμως, μια αυταρέσκεια κατακτημένη και απολύτως δικαιολογημένη. Το τρίτο φιλμ του Todd Feild είναι μια από τις πιο πρωτότυπες και θαρραλέες δημιουργίες που έχουν ξεπηδήσει από το αμερικανικό σινεμά τα τελευταία είκοσι χρόνια.
Κυριάκος Στεργιάδης
Όλα λειτουργούν στο Tar σαν μια καλοκουρδισμένη ορχήστρα με κάθε όργανο και πτυχή της να δουλεύει τα μέγιστα για να φέρει τον τελικό απολογισμό της ιστορίας.
Ηλίας Δημόπουλος
Η επιστροφή του Τοντ Φιλντ 16 ολόκληρα χρόνια από την τελευταία του ταινία, είναι η πρώτη ώριμη φιλμική επόπτευση της εποχής της ακύρωσης και του περιβάλλοντός της, και ενδεχόμενα το αμερικανικό κινηματογραφικό αριστούργημα του 21ου αιώνα.
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2023-02-18
Τι περφόρμανς από την Μπλάνσετ! Ένα αξέχαστο πορτρέτο στην πιο πλήρη, ανατριχιαστική εμπειρία της χρονιάς, ένας χαρακτήρας που, όπως συμβαίνει συστηματικά στη φιλμογραφία του σκεπτικιστή Φιλντ, ταυτόχρονα προσκαλεί και αψηφά την κρίση των άλλων.
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
Χωρίς περιστροφές ή πλάγιους λόγους δηλώνουμε ξεκάθαρα την αδυναμία μας στο «Tár». Πρόκειται για ένα ατόφιο αριστούργημα όπου τίποτα δεν είναι ψεύτικο, περιττό ή συμβατικό.
Παναγιώτης Τιμογιαννάκης
Η ερμηνεία της Μπλάνσετ αγγίζει την τελειότητα διότι όλο αυτό το κάνει με αποθέωση της αφαίρεσης, με λιτότητα τρομακτική, μόνο που δεν συγχέει τη λιτότητα με την υποτονικότητα, Το παίξιμο της έχει παλμό, έχει πάθος, η τεχνική της αστράφτει, οι χρωματισμοί της δείχνουν ότι έχει μπει στα κατάβαθα της ηρωίδας της και του έργου και την κυριότερο, ως προς την προσωπική μου, κριτική αντίληψη: Την παίζει με ανθρώπινη κατανόηση.
Μάνος Θηραίος
Είναι μια από τις σπάνιες και ευλογημένες στιγμές που η ώσμωση ρόλου, ηθοποιού και σκηνοθέτη λειτουργεί τόσο καταλυτικά ως προς την ψευδαίσθηση που η Λύδια Ταρ μεταμορφώνεται μπροστά στα μάτια μας σε υπαρκτό πρόσωπο.
Χρήστος Μήτσης
2023-02-16
Η καλλιτεχνική τελειότητα, ο ίλιγγος της εξουσίας, τα ανθρώπινα πάθη και η παντοκρατορία της (κοινωνικής) εικόνας. Ο Τοντ Φιλντ, με νυστέρι την αποστομωτική ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ, ανατέμνει την εποχή μας με ιδιοφυή τολμηρότητα.
Μαρία Μαρκουλή
Δεν είναι η ταινία που περιγράφει την άνοδο και την πτώση, είναι οι σκιές, οι μεταπτώσεις και θολές γραμμές, τα θέματα που περίτεχνα ο Todd Field ανοίγει. Και η Blanchett εξασφαλίζει να φτάσουν με τον καλύτερο τρόπο στον θεατή.
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2023-02-14
Η Κέιτ Μπλάνσετ είναι καλύτερη από ποτέ σε μια ταινία χαρακτήρων εξίσου συναρπαστική με οποιοδήποτε θεαματικό blockbuster.
Θοδωρής Δημητρόπουλος
2023-02-12
Μια από τις πιο συναρπαστικές και θεματικά περίπλοκες ταινίες των τελευταίων χρόνων.
Κωνσταντίνος Μπούρας
Μια απολύτως παραβολική πολιτική ταινία, για την δημοκρατία, για την αριστοκρατία, για τον θεόπνευστο καλλιτέχνη, για το ταλέντο και την μετριότητα, για το διαφορετικό και για το συμπλεγματικό, για την αλαζονεία και για την ταπεινότητα στην οποία πρέπει να ασκούμεθα όλοι διαρκώς οι άνθρωποι τού Λόγου και τής Τέχνης.
Ιωσηφίνα Γριβέα
Το Tár, η υποψήφια για Όσκαρ ταινία του Todd Field δεν ενδιαφέρεται για τις απαντήσεις, αλλά για τα ερωτήματα. Εκείνες μπορείς να τις δώσεις μόνο εσύ.
Χάρης Αναγνωστάκης
Η ταινία κρέμεται -και πολύ σωστά- εξολοκλήρου πάνω στις πλάτες τής Κέιτ Μπλάνσετ, που παρότι είναι ένας απεχθής χαρακτήρας, καταφέρνει να γεμίσει την οθόνη, να παραδώσει ένα μάθημα ερμηνείας. Παίζει με το πρόσωπο, τα μάτια, το σώμα, ακόμη και με τη σκιά της.
Φίλιππος Χατζίκος
Το φιλμ του ακριβοθώρητου Τοντ Φιλντ καλεί το κοινό σε μία διαδικασία εγκεφαλική και απαιτητική. Είναι ψυχρό και αινιγματικό, δίχως να ορίζει ως αυτοσκοπό του να διχάσει ή να παραμείνει κρυπτικό, αλλά για να θέσει ερωτήματα χωρίς να διαθέτει εύχρηστο λυσάρι.
Στέργιος Πουλερές
Δεν ξέρω αν το Tar του Τοντ Φιλντ θα θεωρηθεί από πολλούς η ταινία της χρονιάς (ο Σκορσέζε πριν λίγες μέρες είπε ότι μόλις το είδε σκέφτηκε ότι έλαμψε ο ουρανός για το μέλλον του σινεμά) ή αν θα πάρει το σχετικό βραβείο στα Όσκαρ. Ξέρω όμως πως το σενάριο της δεν θα έχει ιδιαίτερο αντίπαλο για να πάρει το Όσκαρ Πρωτότυπου Σεναρίου.
Αιμίλιος Χαρμπής
Η Αυστραλή ηθοποιός δημιουργεί έναν πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα, σε πολλά του στοιχεία «ανδρικό» (εξουσία, επιβολή, χειραγώγηση), ο οποίος όμως κρύβει ταυτόχρονα μια πολύ εύθραυστη διάσταση κάτω από τη σκληρή επιφάνεια.
Μαίρη Βανδώρου
Ενώ φαίνεται να παρακολουθούμε τη καθημερινότητα ενός προσώπου που εργάζεται στο αντικείμενο του για το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα και να συνδιαλέγεται με ανθρώπους του περιβάλλοντός του, καταφέρνει η ταινία να κυλάει χωρίς να κουράζει, δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στην πρωταγωνίστρια ή στον σκηνοθέτη, όμως είναι γεγονός, ότι ο κατά κάποιο τρόπο ντοκιμαντερίστικος τρόπος που δίνεται η ρουτίνα της ζωής της Ταρ δεν κουράζει τον θεατή.
Κωστής Μπίτσιος
Το αποτέλεσμα φανερώνει σοβαρή μελέτη και από τους δύο. Τον Field βοηθά το background του ως μουσικού, που ειδικεύεται στη τζαζ. Η συμπαραγωγός Blanchett στηρίζεται στο αδιαμφισβήτητο ταλέντο της και στη σκληρή δουλειά, για την οποία ήταν σίγουρο ότι θα αποζημιωνόταν με μία ακόμα οσκαρική υποψηφιότητα.
Ελισσαίος Βγενόπουλος
Η σκηνοθετική ακρίβεια, η εικαστική δύναμη των πλάνων, οι λαξευμένες σεναριακές εσοχές και επιφάνειες, ο ελεγχόμενος ρυθμός, η μονταζιακή όταν απαιτείται συνεκφορά και συνίζηση, η ακρίβεια, η καθαρότητα, η σαφήνεια και βέβαια η πολυεδρική ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ κάνουν την ταινία «Tár» μια σπουδαία ταινία.
Γιάννης Τσιτσίμης
Ο σκηνοθέτης που είναι κυρίως ηθοποιός και που δεν μας έχει δώσει σκηνοθετικά κάτι σημαντικό στο παρελθόν. Οι αδιάφορες ταινίες του «In the Bedroom» και «Little children». Εδώ δίνει ένα ρεσιτάλ αποθέωσης του ατόμου στην πορεία του προς την κάθοδο χωρίς το ίδιο να το γνωρίζει. Χαμένο μέσα στα νέφη και τα ψέματα του περίγυρου.
Αγγελική Καρυστινού
Χωρίς να εκβιάζει τη συγκίνηση και χωρίς κυρίως να δίνει μια εύκολη απάντηση, η σπουδαία Μπλάνσετ παραδίδει μια ερμηνεία, που θα ζήλευε και ο Χάνεκε, οδηγώντας την ηρωίδα της από την υπεροχή, στην ύβρη και τελικά σε μια κάθαρση, που αν και δεν συνάδει με το στερεότυπο της ευτυχίας, εμπεριέχει το πραγματικό νόημα της ζωής.
Ναταλία Πετρίτη
Το Tár υπήρξε μια από τις συγκλονιστικότερες ταινίες που είδαμε στις αίθουσες τη χρονιά που μας πέρασε, εξετάζοντας με αποστομωτική ειλικρίνεια και τόλμη το αν ό,τι είναι νόμιμο είναι και ηθικό, αλλά και θεματικές όπως η δύναμη του κοινωνικού image, η καλλιτεχνική αρτιότητα και τα πάθη των ανθρώπων που οδηγούν στο σκοτάδι.
Κώστας Ζαλίγκας
Αν και έντονα εγκεφαλική, η ταινία του Τοντ Φιλντ είναι απόλυτα προσβάσιμη και απολαυστική χάρη στις σπουδαίες διαλογικές στιγμές, πολύ ορθά κατανεμημένες στην εξέλιξη της ιστορίας και πολύ επίκαιρες στην εποχή μας.
Χρυσοστομάκης Λακταρίδης
Το δίδυμο Φιλντ και Μπλάνσετ (που έμαθε Γερμανικά, να διευθύνει ορχήστρα και να παίζει ξανά πιάνο), στέκεται ισάξια ο ένας δίπλα στην άλλη, στην τελική επιτυχία αυτού του φιλόδοξου και παράτολμου επιχειρήματος.
Παυλίνα Αγαλιανού
Σκηνοθετικά είναι μια άρτια δουλειά, που θα μπορούσε να έχει σαφώς μικρότερη διάρκεια, πάντως η Κέιτ Μπλάνσετ δίνει, για άλλη μια φορά, μια συγκλονιστική ερμηνεία, το «Tar» είναι φτιαγμένο πάνω της.
Νίκος Γαργαλάκος
Η Κέιτ Μπλάνσετ όντως «κεντάει» στον fictional ρόλο της πρωτοπόρου μαέστρου κλασικής μουσικής Λίντια Ταρ, όμως το ψυχολογικό δράμα του Τοντ Φιλντ είναι κάτι παραπάνω από μια μεγάλη ερμηνεία.
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Σπουδαία ταινία, με απίστευτη δουλειά στη διεύθυνση φωτογραφίας και στο μοντάζ, στην επιλογή και την εκτέλεση της μουσικής, στην αυθεντικότητα τοποθεσιών, μαγαζιών, προϊόντων και καταστάσεων, τίποτα όμως δεν θα είχε σημασία χωρίς την παρουσία της Cate Blanchett στον πρωταγωνιστικό ρόλο.
Ευρυδίκη Βαλή Σαράφογλου
Αινιγματικό και βαρύγδουπο αν και εξουθενωτικό, το "Tár" δίνει μπόλικη τροφή για σκέψη θέτοντας ως επίκεντρο την αμφιλεγόμενη αλλά χαρισματική Lydia Tár, έναν χαρακτήρα που ο Field συνθέτει και ξεδιπλώνει με μαεστρία μέσα στο πέρας της ταινίας του.
Αντώνης Ζαούτσος
Κάπως δύσκολο στην παρακολούθηση, εν μέρει λόγω διάρκειας, αλλά ανταμείβει όποιον/α αφιερώσει το χρόνο για να το κάνει.
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Εκείνο που ξεχωρίζει πάνω από όλα είναι η υποδειγματική, συναρπαστική θα έλεγα, ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ, σίγουρα η πιο προχωρημένη από όλες τις υποψήφιες για τα φετινά Όσκαρ.
vandimir
Γενικά η ταινία μου άρεσε, αν και "βαριά", (νομίζω ότι θα κουράσει πολλούς με τις συζητήσεις περί μουσικής και τέχνης ευρύτερα και τη μεγάλη της διάρκεια). Πιστεύω όμως ότι αποτελεί πραγματική "τροφή για σκέψη".
Απόστολος Κίτσος
Η προτεινόμενη για 6 Όσκαρ ταινία του Τοντ Φιλντ, ένα σαγηνευτικό και συναισθηματικά αποκαμωμένο πορτραίτο μιας τυραννικής και εν τέλει ανήθικης καλλιτεχνικής ιδιοφυίας, με την Κέιτ Μπλάνσετ συγκλονιστική.
Λουκάς Κατσίκας
2023-02-10
Χάρη στη Μπλάνσετ, η ταινία εισχωρεί τόσο βαθιά στο αχαλίνωτα μονομανές εσωτερικό της ηρωίδας ώστε το κοινό παγιδεύεται στη νευρική της κρίση.
Αλέξης Ν. Δερμεντζόγλου
Οι θεατές θα πρέπει να έχουν υπομονή ώστε να συντονιστούν με την αρχικά βραδυφλεγή ανέλιξη της μυθοπλασίας.
Αχιλλέας Βασιλείου
Από τις πιο ενδιαφέρουσες ταινίες της χρονιάς, με μερικά ψεγάδια (κυρίως στους δεύτερους ρόλους) αλλά με τον πιο καλογραμμένο γυναικείο ρόλο των τελευταίων χρόνων. Παράδειγμα προς αποφυγή ή προς μίμηση; Ότι και να πιστεύουμε, η Λίντια Ταρ θα αδιαφορούσε και θα συνέχιζε.
Αγγελική Αντωνίου
Μια τεχνικά άρτια ταινία, η οποία εμβαθύνει στην πιο σκοτεινή πλευρά της κλασικής μουσικής και της φήμης, με μια υπέροχη ερμηνεία από την Cate Blanchett ως Lydia Tar.
Πάνος Κόκλας
Η επιστροφή του Field κρίνεται πετυχημένη. Με μία λεπτομερή προσωπογραφία θίγει καίρια ηθικά ζητήματα. Η πολυαναμενόμενη συνεργασία με την Cate Βlanchett αλλά και με ένα λαμπρό cast τον δικαιώνει απόλυτα δημιουργώντας ένα υπέροχο καλλιτεχνικό αποτέλεσμα από όλες τις απόψεις.
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2023-02-06
Κάθε τι που συμβαίνει στην ταινία είναι για να προβάλλει την υποκριτική δεινότητα της Μπλάνσετ που ναι, υποδύεται την ηρωίδα της με τις ανάλογες διακυμάνσεις της στην εντέλεια.
Old Boy
Δεν μπορώ να πω ότι έχω πειστεί πως έχει δομήσει αριστοτεχνικά το σενάριό του, δεν έχω αποφασίσει τι ποσοστό της απόφασης του να κινηθεί σε ένα γκρίζο πεδίο αποτελεί εντός εισαγωγικών (αν και θεμιτότατη σε κάθε περίπτωση καλλιτεχνικά) ζαβολιά ή, αντίθετα, πραγματικά κατασταλαγμένη και κατακτημένη μετά από μεγάλο βάσανο δημιουργική θέση. Πιθανότατ; ως σίγουρα χρειάζεται τουλάχιστον μια δεύτερη παρακολούθηση της ταινίας για να φτάσει κανείς πιο κοντά σε ένα συμπέρασμα.
Ρωμανός Αναστασίου
Τα πρωτότυπα στοιχεία της ταινίας και η τεχνική της δεξιοτεχνία επισκιάζονται από τα προβλήματα ρυθμού της, με το μοντάζ να φαίνεται να χάνει σημαντικά δυναμική όσο ο χρόνος περνά. Έτσι, παρά τη φρεσκάδα του, το Tar καταλήγει σε σημεία οριακά πληκτικό και ίσως απλανές.
Λήδα Γαλανού
2023-02-08
Καλώς ή κακώς, ο Τοντ Φιλντ δεν έχει τη μαεστρία να ισορροπήσει ένα φιλμ που θέλει να είναι, ταυτόχρονα, αισθητικά υποβλητικό, κοινωνικά αιχμηρό και γεμάτο μεταφυσικό σασπένς –όπως θα ήταν, για παράδειγμα, ένας Πολάνσκι. Κι έτσι, αυτό που η ταινία αφήνει πίσω είναι, από τη μια πλευρά, μια αίσθηση δέους αλλά και αμηχανίας μπροστά στην ερμηνεία της Κέιτ Μπλάνσετ.
Τάσος Ντερτιλής
2023-02-04
Το Oscar είναι δικαιωματικά δικό της. Δεν θα λέγαμε το ίδιο και τον Τοντ Φιλντ όμως που θέλησε να αναπτύξει το θέμα του πέρα από τα χρονικά όρια που του επέτρεπε και να μας το «κάνει λιανά» μέσα από εξαντλητικές διαλογικές σκηνές, με αποτέλεσμα ένα αέρα αφόρητου δήθεν να πλανάται πάνω από την ταινία. Χαλάλι όμως για την Κέιτ!
Μάρα Θεοδωροπούλου
Το TÁR ασφυκτιά όταν το υλικό του το σπρώχνει προς την αυτοπαρωδία, από την οποία πασχίζει να κρατήσει αποστάσεις με μια επίμονη επιτήδευση, ειδικά στο πολυσυζητημένο φινάλε που μπορεί να χρειαζόταν μια δόση Αόρατης Κλωστής για να βρει έναν ισορροπημένο τόνο. Ωστόσο, επειδή η προσωπική μυθολογία του κοινού αποτελεί απαραίτητο εργαλείο παρακολούθησης του TÁR, μπορεί απλά κάποιος να βάλει τα γέλια.
Νίκος Τσαγκαράκης
Η ερμηνεία της Μπλάνσετ είναι βεβαίως απολαυστική, αλλά και σ' έναν βαθμό σκόπιμα εξεζητημένη μέσα στον γενικότερο τόνο διακριτικής εκούσιας παρώδησης κι υπονόμευσης του χαρακτήρα της. Στο ίδιο ευρύτερο σατιρικό πλαίσιο, (που, για παράδειγμα, μοιάζει επιτέλους ν' αποκαλύπτεται στο τελευταίο χιουμοριστικό πλά-νο της ταινίας), η πλοκή καταλήγει πιο σχηματική και πιο απλοϊκή απ' ό,τι μας έχει συνηθίσει ο Φιλντ στα πολύ πιο περίπλοκα «Μυστικά της κρεβατοκάμαρας» («In the Bedroom», 2001) και «Κρυφές επιθυμίες» («Little Children», 2006).
Στράτος Κερσανίδης
Η σκηνοθεσία περνάει σε δεύτερη μοίρα καθώς στην προκειμένη περίπτωση η ταινία δεν είναι του Τον Φιλντ αλλά της Κέιν Μπλάνσετ! Εντάξει, δεν μιλάμε για μια κακή ταινία αλλά οπωσδήποτε δεν πρόκειται για κάτι το εξαιρετικό. Κι ακόμη, ναι, δεν κρύβεται το ταλέντο του σκηνοθέτη αλλά υποβαθμίζεται και γι' αυτό φταίει μόνον εκείνος και κανένας άλλος.
Μαρία Αβραμίδου
Βασίλης Μάλτας
Κι ενώ δεν παρακολουθούμε αδιάφοροι, ωστόσο το ενδιαφέρον ατονεί, η μεγάλη διάρκεια κουράζει ενώ το τρίτο κεφάλαιο μοιάζει ξένο, ιδιαίτερα λόγω τού διαφορετικού ρυθμού του. Η ταινία μιλά ουδέτερα, εξιστορεί ασαφώς (κι όχι διφορούμενα), καταγράφει αποστειρωμένα, αφηγείται εξουθενωτικά, απεικονίζει επιτηδευμένα.
Αλέξανδρος Ρωμανός Λιζάρδος
Η πραγματική έκπληξη είναι η Γερμανίδα Νίνα Χος που περισσότερο από φυσικό ένστικτο, πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω την -προχειρογραμμένη και σε αρκετά σημεία ασπόνδυλη- ηρωίδα της, σε αυτό το σενάριο που μετά το μέσο της ταινίας σε κάνει να κοιτάς το ρολόι σου επίμονα, όπως ο μαέστρος τον μετρονόμο σε ένα κονσέρτο που διεκπεραιωτικά κλήθηκε να εκτελέσει.
Ηλίας Φραγκούλης
2023-02-02
Σκηνοθετικό high-end στυλ και διανοουμενίστικη «γιρλάντα» πίσω από μια πλοκή ερωτικής... «κατινιάς», το «Tár» ξεκινά σαν να υπόσχεται κάτι το εντυπωσιακό καλλιτεχνικά, μα αποσυντίθεται σταδιακά για ν' αποκαλύψει τους αποπροσανατολισμένους (και διόλου ενιαίους) στόχους του.
