Rampage: Το Απόλυτο Χάος(2018)
(Rampage) | Πρώτη προβολή: 12-04-2018

72
Παντελής Δασκαλέλος
2018-04-20
Ένα απροσδόκητα απολαυστικό monster movie που απογειώνεται από την ερμηνεία του Dwayne Johnson.
60
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-04-18
Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον Τζόνσον, αυτό το χαρισματικό freak της φύσης και της βιομηχανίας, ότι δεν προσπάθησε να διασκεδάσει το λαό του. Ούτε ότι δεν τα κατάφερε. Κανείς άλλος δε θα μπορούσε να φέρει εις πέρας εν έτει 2018 μια ιστορία φαντασίας που έχει ρίζες στα 60s (τύπου«King Kong vs Godzilla») με τέτοια... χάρη.
50
Νίκος Ρέντζος
Διασκεδαστικό και ικανοποιητικό για μια καλοκαιρινή βραδιά. Τίποτα παραπάνω, τίποτα παρακάτω. Θα μπορούσε να έχει λίγο παραπάνω ενδιαφέρον αν το χιούμορ του ήταν ένα κλικ πιο έξυπνο και γρήγορο και εάν οι χαρακτήρες είχαν λίγη παραπάνω ζωή μέσα τους και δεν ήταν απλώς καρικατούρες. Στη δράση μια χαρά τα πάει, τα εφέ του θεαματικά είναι.
50
Τατιάνα Καποδίστρια
2018-04-16
Εφέ, ανοικονόμητη δράση, camp χιούμορ, και ο συμπαθής Ντουέιν να προσπαθεί να σώσει τον αγαπημένο του αλμπίνο γορίλα, που αναπτύσσεται και μεταλλάσσεται ιλιγγιωδώς εξαιτίας γενετικής λοβιτούρας μιας μεγαλοεταιρείας.
50
Τάσος Ντερτιλής
Ένοχη απόλαυση και ψηφιακό υπερθέαμα.
40
Για να λέμε το σωστό, το φιλμ στην βόλτα του από το παιχνίδι στο εκράν, πραγμάτωσε όλα όσα εξήγγειλε ως ένα ακατάπαυστο κυνηγητό, κοφτού μοντάζ και αξιοπρεπών ειδικών εφέ.
40
Τάσος Μελεμενίδης
2018-04-12
Το χάος που παραδίδουν (ο σκηνοθέτης Μπραντ Πέιτον και το επιτελείο του) έχει στιγμιαίες εκλάμψεις με εξυπνάδες και ατάκες που ελαφρύνουν ακόμη περισσότερο το κλίμα, αλλά στη βάση του παραμένει χάος που βγάζεις άμεσα από το μυαλό σου τη στιγμή που αποχωρείς από την αίθουσα.
40
Γιώτα Τσιορβά
2018-04-14
Guilty pleasure; Εμ ναι.... Ζύγισε τις απαιτήσεις σου σε μια ταινία και απόλαυσε υπεύθυνα.
40
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Όσοι γουστάρουν εντυπωσιακές σκηνές και αχαλίνωτη, αφελή δράση ή όσοι αραιά και που έχουν όρεξη να δουν «κακό» κινηματογράφο που περηφανεύεται για αυτό που είναι, καλά θα περάσουν. Οι υπόλοιποι ας μην κάνουν τον κόπο.
30
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-04-10
Παραλλαγή του «Κινγκ Κονγκ» με μια δόση από περιπέτεια τύπου «Γκοτζίλα», ένας διασκεδαστικός αχταρμάς απευθυνόμενος σε παιδιά κάτω των δέκα ετών.
30
Χρήστος Μπακατσέλος
2018-04-08
Το «Rampage» καταλήγει όπως ακριβώς και ο τίτλος του: ένα απόλυτο χάος, κομμένο και ραμμένο για το κοινό στο οποίο απευθύνεται και για λίγες ώρες (αρκετά ένοχης) απόλαυσης.
30
Γιώργος Νυκταράκης
Αν την προσεγγίσετε με την κατάλληλη ανάλαφρη διάθεση και καλή παρέα για χαβαλέ, είναι πιθανό ακόμα και να σας αποζημιώσει, καθώς θα βγείτε από την αίθουσα με ένα (ένοχο) χαμόγελο.
25
Γιώργος "Ωκύπους" Γεωργόπουλος
Χωρίς να το κουράζω άλλο, πανηγυρικά η ταινία ανήκει στην κατηγορία «ξέπλυμα κατάμαυρου χρήματος» και αν σου προτείνει κάποιος να τη δείτε ενώ την έχει δει ή έστω έχει γνωστό που το έχει κάνει, να ξέρεις πως είτε εκείνος είτε ο γνωστός του είναι προφανώς άνθρωποι με πολλά ψυχολογικά και σίγουρα σιχαίνονται τον κόσμο.
20
Dimitris Dx
...ποντάρουμε στην πιο ηλίθια ταινία του σύμπαντος
20
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-04-06
Τυπική ταινία για ποπ κορν με κάποιες καλοφτιαγμένες σκηνές στα σημεία όπου τα τέρατα αποδεικνύουν την ανθρώπινη αδυναμία στο να τα αντιμετωπίσουν.
20
Μαρία Γκιούλη
Ο γιγάντιος γορίλας Τζορτζ είναι πιθανότατα το μοναδικό αυθεντικό στοιχείο της ταινίας που βγάζει γέλιο και συμπόνια μέσα στο, κατά τα άλλα, κοινότυπο μοτίβο που ακολουθείται στο Rampage με νύξεις πατριωτισμού και οικολογικής συνείδησης, ιδανικό για εκείνους με μεγάλη ανοχή στις στερεοτυπικές ταινίες καταστροφών.
20
Δημήτρης Μπούρας
Το «Rampage» είναι κάτι σαν φρεσκαρισμένος «Κινγκ Κονγκ», με τον Τζόνσον, όταν δεν ασκείται στη νοηματική, να βρυχάται.
20
Άγγελος Πολύδωρος
Ψηφιακά εφέ και συνεχής δράση, επικίνδυνες καταστάσεις και μια πληθωρική περιπέτεια χάους και καταστροφής.
10
Νίκος Παλάτος
2018-04-02
Συνδυασμός ταινίας καταστροφής και φαντασίας που δεν στέκει σαν τίποτε από τα δύο, ούτε όμως και σαν παρωδία, αφού «το παίζει» σοβαρή για να κριθεί ως τέτοια. Απερίγραπτος σεναριακός αχταρμάς, με τις έννοιες του χρόνου και του τόπου να εξευτελίζονται, με κάτι κακούς για κλάματα και μια αίσθηση μπλοκμπαστερικής παρακμής που σε κάνει να θλίβεσαι για την κατάντια ενός είδους που σπάνια αστοχούσε στο παρελθόν, προσφέροντας έστω ένα δίωρο αγνής διασκέδασης. Μόνο για κανιβαλισμό με την κατάλληλη παρέα και σε κατάλληλη αίθουσα, με την προϋπόθεση να βρίσκεστε και στην κατάλληλη ηλικία.
10
Γιάννης Καντέα-Παπαδόπουλος
2018-04-04
Τεμπέλικη σκηνοθεσία και καρτουνίστικα γραμμένοι χαρακτήρες συμπληρώνουν ένα ανέμπνευστο μπλοκμπάστερ, που επιμένει σε παλιομοδίτικες συνταγές των ταινιών καταστροφής.