1968(2018)
Πρώτη προβολή: 25-01-2018

80
Γιώργος Noir Παπαϊωσήφ
Ο Τάσος Μπουλμέτης μιξάρει επιδέξια το ρεαλιστικό ντοκιμαντέρ με τις δικές του ιστορίες σε ένα γρήγορο και εποικοδομητικό μοντάζ, ώστε να μην χαθεί ούτε δευτερόλεπτο από τον δραματικό καμβά που έχει στήσει, αλλά ούτε να βαρεθείς με τις αθλητικές αναφορές. Μια υβριδική ταινία, περίφημα φτιαγμένη, που μπορεί να παρακολουθήσει αγόγγυστα και ο γυναικείος πληθυσμός.
80
Γιάννης Φραγκούλης
Διερευνά τις προεκτάσεις ενός αθλητικού γεγονότος όχι μόνο σε κοινωνικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο χωρίς οπαδικό χαρακτήρα, αν και η ταινία έγινε κατά παραγγελία της ΑΕΚ: τι σημαίνει ένας αγώνας, μία νίκη για ένα κράτος που βιώνει μια δικτατορία, τι σημαίνει για τους πολίτες αυτή η μέρα, πως οι παίκτες θυμούνται αυτή τη σημαντική τους στιγμή: αυτοί είναι οι βασικοί αφηγηματικοί άξονες του Μπουλμέτη που καταφέρνει να συγκινήσει ακόμα και θεατές που αδιαφορούν πλήρως για τον αγώνα, ενώ δε λείπουν και ξεκαρδιστικά περιστατικά, που ερμηνεύουν με κέφι Έλληνες ηθοποιοί και φίλαθλοι της ΑΕΚ.
80
Άγγελος Πολύδωρος
Οι συγκινητικές και αστείες ιστορίες της ταινίας συνθέτουν έναν πολύχρωμο μικρόκοσμο, αλλά και τον καμβά μιας συγκλονιστικής εποχής, και μιας ολόκληρης χώρας.
80
Δημήτρης Μπούρας
Στο «1968» δεν υπάρχει ήρωας για να ταυτιστείς. Υπάρχουν μόνο μικρές τομές, στις λεπτομέρειες, απ' όπου αναβλύζει συγκίνηση, που επιτρέπουν στον θεατή να δει ξεκάθαρα όλες τις διαστάσεις που είχε ο μπασκετικός θρίαμβος της ΑΕΚ πριν από πενήντα χρόνια ακριβώς.
70
Δημήτρης Μπαμπούλης
Μία ταινία που θέτει θεμέλια να διδάξει, να ψυχαγωγήσει και να ευχαριστήσει τον κάθε θεατή.
70
Ρόμπυ Εκσιέλ
2018-01-16
Τελικά, ακριβώς docufiction δεν είναι το «1968» όπως θα το ήθελε ο δημιουργός του...Όμως υβρίδιο μοναδικό στα χρονικά του εθνικού μας σινεμά είναι αναμφίβολα, όπως και μια ταινία ικανή να αφοπλίσει οποιονδήποτε «οπαδό» τούτης της τέχνης που (ξανα)χτίζει κόσμους και διηγείται ιστορίες όπως καμία άλλη.
70
Αγγελική Στελλάκη
2018-01-18
Αποτελεί ένα πολύ ενδιαφέρον πείραμα docufiction που θα αρέσει όχι μόνο στους οπαδούς της ΑΕΚ και όχι μόνο σε όσους ασχολούνται με το μπάσκετ. Και αυτό δεν είναι μικρή επιτυχία.
70
Έλενα Χριστοπούλου
2018-01-20
Το ντοκιμαντερίστικο κομμάτι με τις συνεντεύξεις των βετεράνων, Ελλήνων και Τσέχων, είναι υπέροχο, πραγματικά, η δουλειά με το αρχείο επίσης. Πολύ θα 'θελα να δω κι άλλη τέτοια δουλειά από τον Μπουλμέτη. Στο μυθοπλαστικό, κάποιες ιστορίες είναι δυνατές, κάποιες άλλες όχι, αλλά δεν έχει τόση σημασία. Για ακόμη μια φορά, η πραγματικότητα κρατά τον τελευταίο – και πιο συγκινητικό – λόγο. Κλαψ, λυγμ, και τέτοια.
70
Νίκος Δρίβας
Δεν ξέρουμε αν θα γίνει μια από τις πιο αξιομνημόνευτες των τελευταίων χρόνων, αλλά και μόνο το γεγονός ότι διαφοροποιείται από τις συνήθεις ταινίες των τελευταίων χρόνων, της δίνει άκρως θετικό πρόσημο και μόνο λίγο δεν μπορείς να το χαρακτηρίσεις.
68
LORD NICHOLAS
Μαζεύοντας όλους τους ΑΕΚτζήδες της χώρας ο Μπουλμέτης (αστειάκι ήταν αυτό) και με την παραγωγή της ΚΑΕ ΑΕΚ και του προέδρου της Μάκη Αγγελόπουλου, δημιουργεί μια ταινία με συγκινητικές και αστείες παράλληλες ιστορίες με φόντο τον μεγάλο αγώνα.
60
Τάσος Μελεμενίδης
2018-01-08
Η πρώτη μεγάλη συλλογική επιτυχία της Ελλάδας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, γίνεται αφορμή για τον Τάσο Μπουλμέτη και μια παρέα φίλων της ΑΕΚ να συνδέσουν τη φαντασία με την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας ένα υβριδικό φιλμ που αφηγείται πολλά περισσότερα από έναν αγώνα.
60
Βασίλης Παπαστεργίου
Είναι μια άνιση δουλειά, αλλά παραμένει μια τίμια καταγραφή μιας άλλης εποχής και μιας άλλης φιλοσοφίας του τι σήμαιναν οι ομάδες για τους οπαδούς τους: Όπως είπε συγκινημένος ένας από τους παίκτες, «κερδίσαμε, γιατί δεν γίνονταν να χάσουμε μπροστά σε 80.000 κόσμο»
60
Τάσος Ντερτιλής
Ένα φιλμ καλογυρισμένο, συγκινητικό και πολιτικά αιχμηρό που ίσως σηματοδοτεί την καλύτερη στιγμή του δημιουργού της Πολίτικης Κουζίνας. Αυτή τη φορά η συνταγή πέτυχε...
60
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-01-10
Νoσταλγικό, τρυφερό κι ανθρώπινο, το «1968» δείχνει το πρόσωπο μιας αλλοτινής, ξεχασμένης Ελλάδας. Το υβρίδιο μυθοπλασίας και ντοκιμαντέρ που επιχειρεί ο Τάσος Μπουλμέτης έχει ενδιαφέρον για τον θεατή αλλά και καλλιτεχνικό βάρος.
60
Παναγιώτης Πυλαρινός
Υπενθυμίζοντας με σκηνοθετική απλότητα στους θεατές του, άνδρες και γυναίκες, σε όποια ηλικία κι αν είναι, την παιδική τους αγνότητα, αναδεικνύει πίσω και πάνω από τη φανέλα αυτό που δίνει νόημα στην κάθε φανέλα: Το θριαμβευτικό νόημα (κοινωνικό, ιστορικό, αθλητικό) του ίδιου του παιχνιδιού ως κομμάτι της ζωής.
60
Χρήστος Μήτσης
2018-01-14
Συνδυάζοντας δεξιοτεχνικά ντοκουμέντο και μυθοπλασία, ο Τάσος Μπουλμέτης μετατρέπει ένα αθλητικό ντοκιμαντέρ σε ένα νοσταλγικό, χιουμοριστικό και γλυκόπικρο ταξίδι στην Ελλάδα (και τον κόσμο) του 1968.
60
Κώστας Ζαλίγκας
Οι ερμηνείες δεν είναι καλά δουλεμένες και τείνουν στην ωραιοποίηση και τη γραφικότητα, όμως στο σύνολό της η ταινία θα αγγίξει τόσο εκείνους που έζησαν τα γεγονότα όσο και τους νεότερους.
60
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-01-06
...μια ταινία που λειτουργεί ταυτόχρονα ως φόρος τιμής σε μια πεισματάρα, γεμάτη ταλέντα και προσωπικότητες, sui generis ομάδα και ως ωδή στη δύναμη της θέλησης μέσα σε συγκινητική ατμόσφαιρα εποχής, η σπεσιαλιτέ του Έλληνα σκηνοθέτη.
60
Τατιάνα Καποδίστρια
Όπως συνήθως στις ταινίες του Μπουλμέτη, δυο πράματα ξεχωρίζουν: η παροιμιώδης τεχνική αρτιότητα σε εικόνα, ήχο και ανασύσταση εποχής (το πόσα ρετρό ραδιόφωνα παρελαύνουν, δεν λέγεται), και εκείνο το χουχουλιαστό συναίσθημα γλυκόπικρης νοσταλγίας για όσα, μικρά και μεγάλα, μας έφεραν εδώ όπου είμαστε σήμερα ως έθνος.
60
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-01-12
Ο σκηνοθέτης θυμάται καλά εκείνη τη βραδιά καθότι, κατ' αρχάς, είναι οπαδός της ΑΕΚ. Αλλά μόνον ένας όχι και τόσο έξυπνος σκηνοθέτης θα έβαζε το οπαδιλίκι του μπροστά, και ο Μπουλμέτης είναι πολύ έξυπνος. Γύρω από αυτήν τη βραδιά στήνει επεισόδια από μικρές, καθημερινές ιστορίες· το αν είναι βασισμένες ή όχι σε πραγματικά γεγονότα ελάχιστη σημασία έχει, γιατί το αυτούσιο γεγονός είναι ένα, ο αγώνας. Σημασία έχει το κλίμα εποχής που μέσα από αυτές τις ιστοριούλες και πάλι καταφέρνει να δημιουργήσει.
50
Ακης Καπράνος 
Όπως περιμένετε, τα πάντα εδώ είναι προσεκτικά στην ανασύστασή τους, όμορφα και ρομαντικά. Και χαίρεσαι να βλέπεις το – τηλεοπτικής, φοβάμαι αισθητικής – φιλμ (που διαθέτει και ένα πλούσιο αρχειακό υλικό). Αυτή η νοσταλγία όμως ξεπερνά τα όρια της γλυκύτητας (όλοι καλοσυνάτοι ήταν πια εκείνα τα χρόνια;).
50
Λήδα Γαλανού
2018-01-04
Αυτή η δομή, εξ ορισμού αποσπασματική, αδυνατίζει τη συνοχή και την ένταση της ταινίας, ενώ οι μυθοπλαστικές ιστορίες είναι πολύ σύντομες και πολύ σχηματικές για ν' αποκτήσουν ενδιαφέρον πέρα από τον χαρακτήρα του ανεκδότου ή του χρονογραφήματος – ταυτόχρονα, η πολιτική ματιά είναι πολύ ανώδυνη για μια ιστορία που ξετυλίχτηκε στην πιο σκληρή περίοδο της χούντας. Παρόλ' αυτά, η γλυκύτητα της (μπασκετικής, αλλά κυρίως ανθρώπινης), ιστορίας και η αναφορά σε εποχές που γνωρίζουμε τόσο καλά ώστε να συμπληρώνουμε πληροφορία και συνείδηση, συνθέτουν μια ταινία οικεία, προβλέψιμη, τρυφερή, για θεατές... όλων των ομάδων.
40
Γιώργος Νυκταράκης
Δεν έχουμε να πούμε πολλά για αυτό το δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ το οποίο αν και φαινομενικά αφορά κάθε φίλαθλο, τελικά δείχνει να απευθύνεται κυρίως στους φίλους της ΑΕΚ, μιλώντας για την ιστορία της ομάδας από την ίδρυσή της και φτάνοντας μέχρι την κορυφαία της αθλητική στιγμή.
40
Πάνω σε αυτό και μόνο το συγκλονιστικό περιστατικό, το Χόλιγουντ θα είχε στήσει υπερπαραγωγή. Πόσο πίσω είμαστε ρε γαμώτη? Πολύ θα το ήθελα, ως φίλαθλος πρωτίστως και κατόπιν ως σινεφίλ, να ανοίξει τον χορό, όπως συνέβη στα ευρω-τρόπαια, η ΑΕΚ με μια ταινία μπροστάρα, εφάμιλλη του μυθικού δρόμου προς την δόξα, τέτοιου υψηλού βεληνεκούς ώστε να την καταευχαριστηθούν όλοι. Κι όχι ένα κάτι, νοσταλγικό μεν, ας πούμε docu, ούτε γι αστείο drama, που ειλικρινά πολύ με νοιάζει να μάθω πως ακριβώς συντάχθηκε στην σκέψη του ντιρέκτορα του.
40
Πάρις Μνηματίδης
Το "1968" αποτυγχάνει να αποτελέσει μια κατάδυση σε έναν απύθμενο βυθό συναισθημάτων, παρά την καλή δουλειά που γίνεται κυρίως από τους καρατερίστες (έξοχος για ακόμη μια φορά ο Ερρίκος Λίτσης) και τις πλούσιες αφηγήσεις των ανθρώπων που έγιναν μέρος της θρυλικής αυτής ιστορίας.
30
Νίκος Παλάτος
2018-01-02
Πρωτότυπος για τα ελληνικά δεδομένα συνδυασμός ντοκιμαντέρ και μυθοπλασίας, με αρκετό ενδιαφέρον ως προς το πρώτο σκέλος και με... καθόλου ως προς το δεύτερο. Εάν θέλεις να μάθεις κάποια πράγματα για την πρώτη φορά που ελληνικός σύλλογος κατέκτησε ευρωπαϊκό τρόπαιο, τότε το «1968» έχει κάτι να σου πει. Ταυτόχρονα, όμως, θα υποστείς μια συχνά αφόρητη δραματοποίηση, που ακυρώνει κατά πολύ την καλή δουλειά που έχει γίνει με τις συνεντεύξεις και το αρχειακό υλικό.