Γουέστερν(2017)
(Western) | Πρώτη προβολή: 11-01-2018

80
Έλενα Χρηστοπούλου
2018-01-20
Επειδή η Γκρίζεμπαχ κρατά την προσοχή πάνω στους ανθρώπους και τις ιστορίες τους χωρίς να προσπαθεί να κάνει δηλώσεις, το «Γουέστερν» στέκεται ανεπιτήδευτα ως μια οξυδερκής αναπαράσταση (και όχι απαραίτητα κριτική) των δυναμικών στο εσωτερικό της σύγχρονης Ευρώπης.
80
Γιώργος Κρασσακόπουλος
2018-01-18
Με ένα καστ μη επαγγελματιών ηθοποιών και το μαγνητικό πρόσωπο του Μαίνχαρτ Νόιμαν να τον μεταμορφώνει στον ιδανικό πρωταγωνιστή αυτής της ιστορίας, η Γκρίζεμπαχ στήνει δίχως βιασύνη ένα κινηματογραφικό μωσαϊκό που καταγράφει πειστικά την διαδρομή των σχέσεων, την πάροδο του χρόνου, την ζύμωση των διαφορετικών χαρακτήρων, απλά και μόνο από την συνύπαρξή τους.
70
Θόδωρος Γιαχουστίδης
Εξαιρετικά ενδιαφέρουσα η ταινία της Grisebach, με ερασιτέχνες ηθοποιούς, λέει αυτά που θέλει καθαρά και σταράτα. Για μια Ευρώπη κατακερματισμένη, περισσότερο από ποτέ. Για ανθρώπους που κουβαλούν στερεότυπα, που μεγάλωσαν με αυτά, που πρώτα προτάσσουν το τι είναι εθνικά και κρύβονται πίσω από αυτό. Συγκρατημένη σκηνοθεσία, χωρίς υπερβολές, χωρίς υστερίες, με δάνεια από το σινεμά του Antonioni και του Forman. Μια μικρή, θετική έκπληξη.
70
Γιάννης Φραγκούλης
Μέσα από τις εντάσεις που γίνονται αντιληπτές σε στιγμές χαλάρωσης, η Grisebach διατηρεί τη σκηνοθετική της ροή σε χαμηλούς τόνους, για να μπορέσει να δημιουργήσει ένα μέτρο, με το οποίο θα αναδείξει την ένταση των αλλεπάλληλων χτυπήματων.
70
Κώστας Γ. Καρδερίνης
Το ιδιαίτερο στιλ αφήγησης με τη ματιά εξωτερικού παρατηρητή, το ερασιτεχνικό καστ ισχυρών φυσιογνωμιών, οι σιωπές που μεσολαβούν ανάμεσα στα έντονα περιστατικά, η απουσία μουσικής, οι μονομαχίες βλεμμάτων, οι πιτσιλιές χιούμορ, τα καπνοχώραφα, η επιβλητική άγρια Φύση που κινδυνεύει από τους «χρυσοθήρες», η ιδέα της Γερμανίας περί ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης – όλα είναι στοιχεία που συμβάλλουν θετικά στη μετοχοποίηση του εταιρικού κεφαλαίου της ταινίας. Το ύφος της σκηνοθέτισσας Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ [Γίνε το αστέρι μου, Πόθος] είναι σίγουρα ξεχωριστό αλλά η εσφαλμένη υπόθεση στην οποία ποντάρει δεν με αφήνει να χαρώ το αποτέλεσμα.
70
Λήδα Γαλανού
2018-01-14
Στην τρίτη της ταινία η Γερμανίδα σκηνοθέτις, που έφτασε στους φιναλίστ των Βραβείων Lux, αναδεικνύει εξαιρετικές αντρικές ερμηνείες και αξιοποιεί εκπληκτικά το φυσικό τοπίο, σ' ένα αιχμηρό νεο-γουέστερν στην άγρια Ευρώπη που αλλάζει πρόσωπο.
70
Ακης Καπράνος 
2018-01-16
Ένα σημαντικό από κάθε άποψη φιλμ. Και μια συγκλονιστική μορφή, αυτή του Μάινχαρτ Νόιμαν, που θα μπορούσε να διαπρέψει και σε αυθεντικά γουέστερν.
60
Νίνος Φένεκ Μικελιδης
Με ένα καθαρά ρεαλιστικό στιλ, που αντλεί από το ντοκιμαντέρ, αλλά και από τα στοιχεία του γουέστερν, και με μια ομάδα εξαιρετικών, αξίζει να τονίσω, ερασιτεχνών ηθοποιών, η άγνωστη στην Ελλάδα (αν και πρόκειται για την τρίτη της ταινία), Γερμανίδα σκηνοθέτρια Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ, έφτιαξε αυτή την πολυβραβευμένη ταινία (μαζί και βραβείο FIPRESCI), γύρω από τα υπαρξιακά και πολιτιστικά προβλήματα μιας ομάδας αντρών εργατών μεταναστών (τη φορά όμως αυτή, ιδωμένοι από την άλλη πλευρά, δηλαδή από εκείνη των Γερμανών που αναλαμβάνουν μια δουλειά στη Βουλγαρία), που της δίνει την ευκαιρία να διεισδύσει στο χαρακτήρα, τη συμπεριφορά και την όλη νοοτροπία του «μάτσο» άντρα.
60
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2018-01-04
Η συμβολική και κυριολεκτική χειρονομία του να πλησιάσει μια κουλτούρα που του είναι άγνωστη, διατηρώντας μια επιφύλαξη που διαχωρίζει έντεχνα και έξυπνα τον ξένο από τον αταίριαστο, χαρακτηρίζει μια ταινία με σκεπτόμενο concept, πρωτότυπα και νατουραλιστικά δοσμένο, που όμως στην αποτύπωση των προθέσεών της υστερεί, σβήνοντας αντι-δραματικά τις εντάσεις που εγείρονται.
60
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2018-01-10
Το «Western» σε κερδίζει χάρη στην ικανότητα της σκηνοθέτριας (συν σεναριογράφος του «Τόνι Ερντμαν») να δέσει τη φύση με την πολιτική άποψη και την καθημερινότητα. Λένε ότι ο μόνος τρόπος για να μιλήσεις για τα μεγάλα θέματα είναι να εστιάσεις στα μικρά και αν όντως αυτό ισχύει, η Γκρίζεμπαχ πετυχαίνει διάνα.
60
Χρήστος Μήτσης
2018-01-12
Αργό στην εξέλιξή του αλλά έντεχνα κορυφωμένο κοινωνικό δράμα που ακτινογραφεί αποκαλυπτικά τη σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα.
60
Κωνσταντίνος Καϊμάκης
2018-01-09
Λιτό, ανθρωποκεντρικό, μελαγχολικό, στωικό και γεμάτο υπαινιγμούς, το τρίτο φιλμ της Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ (που συνεργάζεται με τη Μάρεν Άντε του «Τόνι Έρντμαν» στην παραγωγή) έχει τόση σχέση με τα κλασικά γουέστερν όση ο Ντάριο Αρζέντο με τις κωμωδίες.
60
Αγγελική Στελλάκη
2018-01-06
Ενδιαφέρουσα η ματιά της σκηνοθέτιδος πάνω στον δυτικό επεκτατισμό, αποκτά ακόμα μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το γεγονός ότι η ίδια είναι Γερμανίδα και η ταινία της μοιάζει να περιλαμβάνει ένα -έστω και μη ηθελημένο- σχόλιο πάνω στα αντι-γερμανικά αισθήματα που επικρατούν σε φτωχότερες χώρες της Ευρώπης.
50
Νεκτάριος Σάκκας
Ενδιαφέρουσα αν και σεναριακά άνιση η δημιουργία της Βαλέσκα Γκρίζεμπαχ, που στοχάζεται πάνω στο χάσμα μεταξύ ευρωπαϊκού βορρά και νότου παίζοντας με τους κώδικες του γουέστερν.
40
Βασίλης Παπαστεργίου
Οι ηθοποιοί είναι όλοι ερασιτέχνες και αυτό βοηθάει στην ιστορία –ειδικά ο πρωταγωνιστής, με τα σκαμμένα μάγουλα και το έντονο βλέμμα. Βοηθάει και η κινηματογράφηση, με την κάμερα να στέκεται σε κάποια απόσταση και να γράφει όμορφα, ειδικά σε σκηνές στο σούρουπο. Αλλά στο τέλος δε μένει κάτι για να μην ξεχαστεί πολύ σύντομα. Και παρά τις ειλικρινείς προθέσεις της σκηνοθέτιδος, που έμεινε πολύ καιρό στην περιοχή για να καταλάβει τους ντόπιους, δεν τα κατάφερε. Λίγος κούφιος ουμανισμός δεν είναι αρκετός. Όχι τουλάχιστον στην σημερινή εποχή.
30
Νίκος Παλάτος
2018-01-02
Αν σπεύσεις διαβάζοντας μόνο τον τίτλο, φαντασιώνοντας τον Τζον Γουέιν να κυνηγά Ινδιάνους, θα αρχίσεις να παίρνεις σκαλπ! Αν είσαι φανατικός τού art-house, θα εκτιμήσεις τις ερμηνείες των ερασιτεχνών ηθοποιών και δη του πρωταγωνιστή, θα βρεις σχετικά ενδιαφέρουσα τη σάτιρα για τη Γερμανία του σήμερα σε σχέση με το παρελθόν της, όμως ταυτόχρονα θα πρέπει να δείξεις αρκετά γερές αντοχές. Η ασυνεννοησία των χαρακτήρων ένεκα γλώσσας πηγαίνει ασορτί με αυτήν του σεναρίου ένεκα... απουσίας. Είναι τόσα τα νεύματα μεταξύ Βουλγάρων και Γερμανών, που σε κάποιες στιγμές εύχεσαι να μεταφράσει το... άλογο, μπας και βγει επιτέλους μια άκρη!
20
Δημοσθένης Χριστόπουλος
Η Γκρίζεμπαχ επιλέγει να εστιάσει τόσο πολύ στο τοπίο και την όσο το δυνατόν πιο ρεαλιστική αποτύπωση της αληθινά μονότονης ζωής των πρωταγωνιστών της που η αίσθηση πως απλά βλέπεις μια ταινία που... δεν γίνεται τίποτα είναι έντονη στο μεγαλύτερο κομμάτι της.