Σημαδεμένες Καρδιές(2016)
(Inimi cicatrizate) | Πρώτη προβολή: 02-11-2017

70
Σπύρος Δούκας
Πρόκειται για μια εμπειρία κουραστική, αλλά με μια εσωτερική δύναμη που αδειάζει συναισθηματικά τον θεατή. Ο Radu Jude, σε σχέση με άλλους συναδέλφους του όπως ο Christian Mungiu και ο Cristi Puiu, διαθέτει μια κυνικότερη, αλλά εξίσου αξιόλογη ματιά.
70
Τάσος Χατζηευφραιμίδης
2017-11-20
Το «Σημαδεμένες Καρδιές» τελικά (και κάπως ειρωνικά) δεν σημαδεύει στην καρδιά του θεατή, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν συγκινεί, αλλά επιχειρεί κάτι πιο βαθύ και φιλόδοξο, κι εν πολλοίς το καταφέρνει, αφού μέσα από τους απολαυστικούς διαλόγους, βουτηγμένους ενίοτε στο παράλογο κι ενίοτε στην απελπισία, και την οριζόντια και στατική πλανοθεσία, αποτυπώνει το πεισιθάνατο κλίμα της πρόζας του Μπλέτσερ και μιας εποχής στα πρόθυρα μιας νέας μεγάλης φρίκης.
60
Αγγελική Στελλάκη
2017-11-14
Με μπόλικη δόση μαύρου χιούμορ, ο σκηνοθέτης παρακολουθεί τη ζωή του ποιητή στο σανατόριο και τις σχεδόν σουρεαλιστικές καταστάσεις που λαμβάνουν χώρα εκεί. Η ανάγκη για επαφή, η αδιαφορία των γιατρών, η αυτογνωσία του ίδιου του ποιητή για την κατάστασή του, δημιουργούν μια πολυεπίπεδη συνθήκη στην οποία αξίζει κανείς να εντρυφήσει.
60
Γιάννης Ζουμπουλάκης
2017-11-16
Ναι, είναι αργόσυρτη, ναι, διαρκεί δύο ώρες και 20 λεπτά, και ναι, έχει σκηνές που επαναλαμβάνονται, όπως επίσης έχει σκηνές λεπτομερούς αναπαράστασης των ιατρικών μεθόδων της εποχής που επίσης προκαλούν αμηχανία. Όμως καθηλώνει με έναν υπνωτικό τρόπο, και αυτό για μια τέτοια ταινία είναι μεγάλο σκηνοθετικό επίτευγμα.
60
Χρήστος Μήτσης
2017-11-18
Ένα σαρκαστικό ρουμάνικο «Μαγικό βουνό», βασισμένο στη ζωή και στο έργο του λογοτέχνη Μαξ Μπλέτσερ.
50
Τατιάνα Καποδίστρια
2017-11-08
Αυτή η προδήλως δουλεμένη και τίμια ταινία, με κάτι υπέροχα γεωμετρικά καδραρίσματα, μοιάζει να αγνοεί τελείως τον θεατή. Ειδικά τον μη ρουμανοτραφή...
50
Πάνος Αχτσιόγλου
2017-11-10
Μην εγκαταλείποντας πλήρως το πολιτικό πλαίσιο, όπως και τον ιστορικό αντικατοπτρισμό σημαντικών γεγονότων που διαρκώς εξελίσσονται στο υπόβαθρο, αλλά εστιάζοντας κυρίως στις αμφιθυμικές του αντιθέσεις και τη μαεστρική σκηνοθετική του κατασκευή, το βραβευμένο στο Φεστιβάλ του Λοκάρνο φιλμ του Ράντου Ζούντε αποδεικνύεται τελικά τόσο ικανοποιητικό και ενδιαφέρον, όσο ξένο και μακροσκελές .
50
Λήδα Γαλανού
2017-11-12
Ο Ρουμάνος σκηνοθέτης που εντυπωσίασε με το «Aferim!» επιστρέφει (και βραβεύεται στο Λοκάρνο) μ' ένα εντελώς διαφορετικό αλλά εξίσου εμπνευσμένο δράμα εποχής – έστω κι αν οι κινηματογραφικές ιδέες του πνίγουν τα νοήματα που τον ενδιαφέρουν.
40
Θόδωρος Γιαχουστίδης
2017-11-04
Δεν παλεύεται η ταινία. Είτε τη βλέπεις καθιστός είτε... ξαπλωτός. Κρίμα, γιατί και η ιστορία που κάπου εκεί μέσα είναι θαμμένη θα μπορούσε να έχει ενδιαφέρον και όσα λέγονται αποκαλύπτουν (έστω κι αν δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει κάτι ανάλογο) το πόσο αποπροσανατολισμένοι μπορούν να είναι ακόμα και διανοούμενοι σε ταραγμένους καιρούς.
40
Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος
2017-11-06
Η ερωτική αφύπνιση και η λογοτεχνική του έμπνευση αποδίδονται αργά και σταθερά, αλλά, παρά τη συμπυκνωμένη εικαστική στόφα, η μεγάλη διάρκεια του φιλμ και η σκηνοθετική, κλινική απόσταση που ηθελημένα υιοθετείται από τον Ζούντε αποδυναμώνουν όχι μόνο τη συγκίνηση αλλά και τη βαθύτερη φιλοσοφία του συγγραφέα και του έργου του.
30
Βαρβάρα Κοντονή
2017-11-02
Με ένα σενάριο που εγκλωβίζεται μέσα στην ίδια την αυτοαναφορικότητα του ήρωά του και ένα «στεγνό» στατικό πλανάρισμα που προοδευτικά γίνεται φορτικό, αν όχι ολοκληρωτικά εξαντλητικό, το φιλμ του Ζούντε αν μη τι άλλο δεν κρύβει τις προθέσεις του σχετικά με το τι πραγματικά είναι (μια βαριά, ακαδημαΐζουσα αυτοβιογραφία).